Shim Changmin's girl

Fiction : Hot Doctor, Mean Patient #11 THE END

Pairing : YuchunXJunsoo, YunhoXJaejoong

Rate : ลุ้นกันเอง ฮ่าๆ

Author: Deumbeui

Author’s note: "แต่งงานกับผมนะครับ"

แสงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานกว่าชั่วโมงแล้ว ประธานบริษัทออร์ไกไนเซอร์ยักษ์ใหญ่ ชอง ยุนโฮ กำลังกวาดตาเซ็นเอกสารใบสุดท้ายก่อนจะวางปากกาลง..ถอดแว่นที่ปกติจะใส่เวลาทำงานออก...มือใหญ่ยกขึ้นนวดเบาๆตรงระหว่างคิ้วเพื่อผ่อนคลาย...สายตาคมเหลือบมองไปที่นาฬิกาตั้งโต๊ะที่บอกเวลาล่วงเลยไปสามทุ่มกว่าๆแล้ว ชายหนุ่มจึงตัดสินใจปิดแฟ้มงาน ปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมตัวที่จะกลับบ้าน...

ถ้าเป็นเวลานี้ แจจุงคงจะโทรมาหาเขาหรือมาหาที่บริษัทนานแล้ว แต่เนื่องจากที่เจ้าตัวประกาศปาวๆแบบนั้น ยุนโฮรู้ดีกว่า ทุกอย่างที่แจจุงพูดให้หารสักสามและลบออกอีกสักครึ่งนึง นั่นแล่ะ เวลาจริงที่คนรักเขากำหนด...

ถ้าจากการคำนวณเขาไม่ผิด ยังไงไม่เกินสามวัน คนรักของเขาเดี๋ยวก็คงกลับมา...ส่วนกิ๊กน่ะ ถ้ากล้ามี ตอนกลับมาเจอกันอีกที...ก็ค่อยเคลียร์มันบนเตียงนานหน่อยเท่านั้นเอง...

ปัง!

ประตูห้องถูกกระชากออกเหวี่ยงเข้ามากระแทกกับกำแพงอย่างไม่เบานักเรียกความสนใจของคนที่กำลังจะลุกจากเก้าอี้ทำงานให้หันไปทางด้านหน้าห้องทันที...

"พรุ่งนี้อยากเที่ยว พาไปทะเลหน่อย! "

"แจจุง...?? "

"ก็ฉันเองไง? ทำไม หรือว่ารอคนอื่นอยู่? "

ยุนโฮก้มหน้าอมยิ้มขำเล็กน้อยกับท่าทีของคนรัก…หน้ายุ่งมาแบบนั้น อารมณ์เสียเรื่องน้องชายกับเพื่อนรักเขาเป็นแน่แท้ เพราะช่วงนี้ทำหน้าแบบนี้มา จะมีเรื่องอะไรได้ล่ะ…เรื่องเดียวเท่านั้นแล่ะ...

"ผมก็แค่แปลกใจ...นึกว่าต้องรอนานกว่านี้เสียอีก แต่ไม่น่าเชื่อว่าเพียงไม่กี่ชั่วโมง แจจุงก็กลับมาแล้วน่ะ"

"พูดแบบนี้อยากรอนานกว่านี้รึไง?! "

"เกรงว่าจะไม่ใช่ผมที่เดือดร้อนนะครั้งนี้"

"ฉันไม่ง้อนายก็ได้นะ อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน! "

ปัง!

เสียงประตูปิดตามด้วยแรงที่ไม่ต่างจากตอนถูกกระชากเปิด...ยุนโฮยังคงนั่งอยู่ที่เดิมด้วยท่าทีสบายใจ มือพลางเก็บของบนโต๊ะต่อจากที่เมื่อกี๊หยุดชะงักไว้...ในใจนับถอยหลังไปด้วยอย่างอารมณ์ดี..

5...

4.....

3.......

2.........

1..............

ประตูถูกกระชากออกอีกครั้ง…แต่ครั้งนี้ไร้เสียงกระแทกแต่อย่างใด...

"จะไม่ง้อจริงๆหรอ? "

ถึงตอนนี้ยุนโฮหลุดขำอย่างช่วยไม่ได้กับความน่ารักนั่น..ร่างสูงลุกออกจากโต๊ะก่อนจะหยิบกระเป๋าทำงานมาด้วย..และหยุดยืนอยู่ตรงหน้าแจจุงพลางคว้ามือนิ่มมาจับไว้...

"แจจุงก็กลับมาให้ผมง้อแล้วนี่ไงครับ"

ยิ้มหล่อๆจากแฟนหนุ่มทำเอานางรองของเราอดที่จะยิ้มไม่ได้...

"ว่าแต่งวดนี้ไม่นานเท่าครั้งก่อนๆเนาะ...แต่หนี้ชำระเรื่องกิ๊กนี่กลับเยอะนะ"ว่าพลางกระชากคนรักเข้าหาตัว...แจจุงได้แต่ทำหน้าเหรอหรา

"อะ..อะไร? นี่มันยังไม่ถึงวันเลยนะ...ฉันจะไปมีได้ไง"

"ก็แล้วตอนออกจากโรงพยาบาล ส่งสายตาให้คนไข้กับหมอไปกี่คน? "

"ไม่มีสักหน่อย"

"แล้วทำไมต้องหลบหน้าล่ะครับ? "

"ก็เปล่า.... "ยิ่งถูกจี้ แจจุงก็ได้แต่เบือนหน้าหลบสายตาคมนั่น...

"แล้วทำไมต้องพูดเสียงเบา?"ยุนโฮว่าพลางโน้มหน้าหล่อๆเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ...

"ก็มันเจ็บคอ..."แจจุงแก้ตัวเฉพาะหน้าอย่างลมๆแล้ง...หน้าสวยยังคงพยายามหลบหันหนีใบหน้าคมที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนแทบไม่เหลือแม้กระทั่งช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน...

ยุนโฮเชยคางเล็กนั่นก่อนจะประทับจูบเร็วๆเข้าที่ปากแดง...และทิ้งคำท้ายไว้ให้แจจุงต้องตระหนักและเตรียมตัวเองเอาไว้ให้พร้อมสำหรับสิ่งที่ต้องเจอในคืนนี้...

"เสียงแจจุงไม่แหบ ไม่นอนนะครับ"

.

.

.

"เช็คอินครับ"

"ค่ะ กี่ห้องคะ? "

"ห้องสวีทบนสุดครับ"

"เอ่อ ใช่คุณ ปาร์ค ยูชอนที่ติดต่อมาไว้ก่อนใช่ไหมคะ? "

"ครับ"

"จองกี่คืนดีคะ? "

"หนึ่งอาทิตย์ครับ"

คิม จุนซูที่ยืนรออยู่ด้านหลังเพลินๆขณะที่ให้ยูชอนทำเรื่องเช็คอินโรงแรมหรูติดอันดับหนึ่งในสามในโซล มองสำรวจไปทั่วห้องโถงถึงความหรูหราอลังการแทบสะอึก ครีบทิ่มอกตัวเองเมื่อได้ยินระยะเวลาการจองห้องของยูชอน...

อาทิตย์นึง!!!

จองเผื่อทำกูท้องเลยใช่ไหมน่ะ!!!??

แล้วเดี๋ยวนะ ตอนแรกได้ยินพนักงานพูดแว่วๆว่า ปาร์ค ยูชอน ที่ติดต่อไว้ก่อน...

นี่วางแผนไว้ตอนไหนวะเนี่ย!!!??

"ค่ะ เดี๋ยวรอสักครู่นะคะ"พนักงานยิ้มรับพลางจัดการอยู่กับหน้าคอมพิวเตอร์อีกอึดใจก็หยิบกุญแจที่ดูก็รู้ว่าแตกต่างจากกุญแจห้องอื่นๆ...ยูชอนรับมาไว้ก่อนจะหันมาทางจุนซูและพาออกเดินไปที่ลิฟท์...

เมื่อลิฟท์เปิดออกที่ชั้นบนสุด...ทั้งคู่ก้าวออกมามองไปยังประตูที่มีเพียงประตูเดียวบนชั้นนี้ที่ห่างออกไปไม่มากจากตัวลิฟท์...จุนซูถึงประตูก่อนและลงมือปลดล๊อกด้วยกุญแจและผลักประตูเข้าไป...

ห้องสวีทห้องนี้กินความกว้างทั้งชั้นของตัวตึก...ทั้งห้องรายล้อมไปด้วยกระจกที่สามารถมองออกไปยังทั่วกรุงโซลได้...ห้องครัวและเคาน์เตอร์ที่แยกเป็นสัดส่วน...โต๊ะอาหารตัวยาวที่มีแจกันตกแต่งอย่างดี...ห้องรับแขกที่มีโซฟาเข้าชุดกับทีวีจอแบนขนาดใหญ่.....ไกลออกไปมีทางออกไปเป็นระเบียงด้านนอกที่มีเก้าอี้และโต๊ะเข้าชุดไว้พร้อม...และอีกห้องที่แยกเอาไว้คือห้องนอนขนาดที่เรียกได้ว่าหนึ่งส่วนสี่ของสนามฟุตบอลก็ว่าได้....

จุนซูมองผ่านๆถึงเพียงแค่นั้น ก่อนจะเดินไปหยุดที่กระจกที่ถูกเปิดม่านเอาไว้แล้วอย่างดี...วิวด้านนอกคือตึกสูงลัดฟ้า และแสงสีเสียงทั่วทั้งกรุงโซลยามค่ำคืน...ผู้คนด้านล่างและรถต่างๆก็ยังมีให้เห็นกันขวักไขว่ตามประสาเมืองหลวงที่ไม่เคยนอนหลับ...

แต่ด้วยที่ว่าโรงแรมนี้ถือว่าสูงเท่าๆกับตึกสูงทั่วไปในโซล จึงสามารถเห็นท้องฟ้าด้านบนได้ชัดเจนมากกว่าโรงแรมไหนๆที่จุนซูเคยไปพัก...ท้องฟ้าวันนี้สวยเทียบเท่าได้กับตอนที่เขาไปพักที่โรงแรมของครอบครัวที่เกาะนามิเลยทีเดียว...

"ชอบไหมครับ? "เสียงทุ้มๆดังอยู่ข้างๆหู...จุนซูหันหน้ากลับไปเพียงนิดก็ตระหนักได้ว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของอีกคนเรียบร้อยแล้ว...

"อื้อ วันนี้ท้องฟ้าสวยมากเลย...เหมือน.. "

"จะมีดาวตกใช่ไหมล่ะ? "

คนตัวเล็กในอ้อมกอดหันหน้ามาเป็นเชิงถาม...

"จุนซูน่ะตอนที่ไปเกาะนามิครั้งแรกมีดาวตกที่นั่น พอได้เห็นหลังจากนั้นทุกปีถ้าครั้งไหนมีโอกาสได้ไปตอนจะมีดาวตก ก็จะไปทุกครั้ง…ผมพูดถูกไหมครับ?"

"ยูชอนรู้ได้ไง? "

"ผมเป็นหมอประจำตัวจุนซูนะ เรื่องแค่นี้น่ะ ไม่ยากหรอก"

"ตอนที่คิดว่าถ้าได้แต่งทันอาทิตย์นี้ก็ว่าจะพาไปเกาะนามินั่นแล่ะ ที่นั่นท้องฟ้าคงจะเปิดมากกว่า…"ยูชอนหยุดนิดนึงก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แนบแน่นมากขึ้น...

"แต่ก็ไม่ทัน ก็เลยมาจองห้องที่นี่ไว้ก่อน เพราะจากที่นี่จะเห็นท้องฟ้าชัดที่สุดแล้วในโซล....ฝนดาวตกงวดนี้จะมีติดต่อกันหลายวันเกือบหนึ่งอาทิตย์ แต่อาจจะไม่ต่อเนื่องทุกวัน ผมก็เลยจองมันทั้งอาทิตย์ให้จุนซูได้ดูตลอด...ถือว่าเป็นการหนึ่งในโปรแกรมฮันนีมูนที่ทำล่วงหน้าก่อนละกันนะครับ"พูดจบก็ประทับจูบลงเบาๆที่ขมับ...

จุนซูที่ดีใจจนไม่รู้จะเขินแบบไหนดี...ได้แต่ยืนหน้าแดงอยู่ในอ้อมกอดของอีกคน..จนเมื่อยูชอนคลายอ้อมกอดออก...ย้ายตัวเองไปยืนข้างกระจกและหมุนตัวอีกคนเข้ามาเผชิญหน้า...

ร่างสูงค่อยๆจูบลงเบาๆที่หน้าผาก...คนตัวเล็กหลับตาลงรับรู้ถึงความอบอุ่นที่อีกคนมอบให้อย่างโดยดี...

วินาทีที่ยูชอนละออกจากใบหน้ากลมน่ารักนั่น...ดาวตกดวงแรกก็เริ่มตกลงจากฟากฟ้า ส่องแสงระยิบระยับจากขอบฟ้าด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่งและต่อด้วยดวงที่สองพร้อมๆกับที่ยูชอนเอ่ยประโยคต่อมา...

"แต่งงานกับผมนะครับจุนซู"

ดาวดวงที่สามและสี่ค่อยๆทยอยตกตามมาอย่างต่อเนื่องในขณะที่ยูชอนโน้มตัวลงประทับจูบลงที่ปากเล็กช่างพูด...มือใหญ่คว้ามือเล็กขึ้นกุมพร้อมๆกับใส่บางอย่างเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของอีกคนก่อนที่จะถอนใบหน้าคมออกมา...

รอยยิ้มและสีแดงระเรื่อค่อยๆถูกเติมแต่งจนทั่วแก้มกลมนั่น...คนตัวเล็กมองลงไปยังแหวนเงินที่สวมอยู่ที่นิ้วป้อมของตนสลับกับใบหน้าของอีกคน...ก่อนจะเอ่ยพลางพยักหน้า..

"อื้อ... "

และค่ำคืนนั้น...ฝนดาวตกก็ส่องสว่างทั่วท้องฟ้าแทบทั้งคืน...

THE END ^^

Talk

เรื่องนี้เปิดจองรวมเล่มแล้วนะคะ ^^
จิ้มโลดเน้อ http://deumbeui.exteen.com/20090804/print-hot-doctor-mean-patient-yusoo-yunjae-1