Shim Changmin's girl

Fiction : Hot Doctor, Mean Patient #10
Pairing : YuchunXJunsoo, YunhoXJaejoong
Rate : ไร้สาระ
Author: Deumbeui
Author’s note: "งั้นก็...ไปโรงแรมได้สิเนอะ? "



Tlu~ Tlu~ Tlu~ Tlu~ Tlu~ Tlu~ Tlu~


"ครับ? "

"ทำไมรับช้าจัง! "

"ขอโทษที พอดีเพิ่งออกจากห้องประชุมน่ะ แจจุงมีอะไรหรอ? "

"จะอะไรซะอีกล่ะ ฉันมาทวงค่ามัดจำฉันคืนต่างหากล่ะ งดเจอหน้ากันสองอาทิตย์!"

" หา?? นี่ แจจุง มีอะไรค่อยๆพูดสิครับ ผมงงไปหมดแล้วนะเนี่ย... "ชายหนุ่มร่างสูงแต่งชุทสูทสีดำภูมิฐานมือหนึ่งถือโทรศัพท์ราคาแพงกำลังก้าว เดินกลับเข้าห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นบนสุดของตัวตึก...ในใจพลางคิดทวนประโยค ของแฟนสาว(??)อย่างไม่เชื่อหูตัวเอง...

สองอาทิตย์...

ใช้สมองหรือหัวแม่เท้าคิดกันครับเนี่ยแจจุง...= =

ไม่ได้อะไรหรอกนะ...

กลัวว่าคนที่จะขาดใจตายก่อนน่ะ... -v

ไม่ใช่เขาน่ะสิ....


"จะอะไรซะอีกล่ะ พ่อคนดีนักดีหนาของนายน่ะ สุดท้ายก็ทนเสน่ห์ของน้องฉันไม่ไหวน่ะสิ! "

"เอ๋? ยูชอนน่ะหรอ? ไม่จริงน่า... "

"จริงสิ! ไม่ธรรมดาด้วยนะ นายน่ะ ตามหลังเพื่อนนายอีกเยอะ ขอบอก"

"แจจุงแน่ใจนะครับ?"

"แน่เสียยิ่งกว่าแน่! รอยแดงกว่าของฉันตอนครั้งแรกด้วยซ้ำ"

"แค่รอยมันไม่ได้หมายความว่า..... "

"ก็น้องฉันมันเล่นตะโกนใส่หน้าฉันว่า ‘นั่นน่ะมันตอนอยู่ในรถ’ เป็นนายจะคิดว่าไงล่ะ?!"

"ผมก็คิดว่าไอ้ยูชอนมันก็แค่ให้ hickey* บนรถกับจุนซูน่ะสิ"

"คิดในแง่ดีไปหน่อยมั้ง ไม่มีทางอะ"

"แจจุงเช็คให้แน่ใจก่อนจะมาทวงค่ามัดจำผมดีกว่านะครับ ไม่อย่างนั้นที่เหลือผมคิดดอกแพงนา... "

" นายต่างหากเตรียมใจห้ามมาเจอหน้าฉันอีกสองอาทิตย์ไว้เลยนะ ถึงตอนนั้นฉันจะควงกิ๊กไม่ซ้ำหน้าเลยคอยดู! "คนสวยพูดเสร็จก็ตัดสายวางหูจากคนรักทันที...

เหอะ! มีที่ไหนกันผู้ชายดีเกินขนาดนั้นน่ะ...

ขนาดตัวเองที่คิดว่ายุนโฮเนี่ยแล่ะ สุภาพบุรุษสุดๆ...

จูบแรกยังโดนขโมยไปตั้งแต่วันแรกที่เพิ่งรู้จักกันด้วยซ้ำ....

เพื่อนกันมันก็ไม่ต่างกันนักหรอก!



"นี่พี่ เป็นบ้าอะไรมายืนทำหน้าเคร่งเป็นนางร้ายในละครอยู่ตรงนี้เนี่ย? "

แจจุงหันควับตามเสียงทางด้านหลัง...

คิม จุนซู ยืนทำหน้าขมวดคิ้วออกแนวงงหน่อยๆกับท่าทางของพี่ชายตัวเอง และหลังจากเอ่ยคำถามที่ไม่ได้ดูเหมือนต้องการคำตอบมากนัก เจ้าตัวก็เลี้ยวเดินลงบันไดไปยังชั้นล่างอย่างไม่หยี่หระใดๆกับอีกคนที่คอย จ้องดูน้องชายตัวเองเดินลงบันไดอย่างตั้งอกตั้งใจ...

วันแรกที่เขามีอะไรกับยุนโฮ แต่ละก้าวที่ก้าวลงบันไดนั้นแทบเรียกได้ว่าโลกสะท้าน จักรวาลสะเทือนกันเลยทีเดียว...แต่นี่อะไร...

มันก็ยังปกติดีนี่หว่า...


"นี่! คิม จุนซู เดี๋ยว! "

แจจุงพุ่งลงตามขั้นบันไดด้วยความเร่งของจรวดตามหลังจุนซูไปทันที....

"นี่พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย?!! "

แจจุงกวาดไล่สายตาไปทั่วทั้งร่างกายน้องชายคนเล็ก..รอยแดงที่คอดูจางลงแล้ว...ไอ้ตัวดีมันคงเอาแป้งกลบสินะ..

มันต้องมีที่อื่นอีกสิน่า...ทำทั้งที ไม่มีทางมีรอยแดงที่เดียวหรอก...

"หมุนตัวดิ๊"

"เห้ย! นี่พี่จะทำอะไรเนี่ย??!! "

แจ จุงไม่รอให้จุนซูได้มีโอกาสแม้จะหมุนตัวด้วยตัวเอง สิ้นคำสั่งนั้นเจ้าตัวก็จับน้องชายเหวี่ยงเป็นวงกลมทันทีท่ามกลางเสียง โวยวายของอีกคน...

แขนเสื้อถูกเลิกขึ้นดูทั่วทั้งแขน...ไม่มี

ปกเสื้อถูกแหวกออกจนถึงอกขาว...ไม่มี

ชายเสื้อถูกดึงขึ้นเพื่อสำรวจบริเวณหน้าท้อง...ไม่มี

มือ เล็กวางแหมะอยู่ที่กางเกงเตรียมจะดึงออกเป็นขั้นต่อไปอยู่แล้ว..แต่โดนเสียง เล็กแหวกอากาศพุ่งใส่กระดูกค้อน ทั่ง โกลนในหูชั้นกลางขึ้นเสียก่อน...

"พี่แจจุง พี่เสียใจมากที่แท้งจนเป็นบ้าไปแล้วรึไง! จะจับผมแก้ผ้ากลางวันแสกๆเรอะ!!?? "

"มันต้องมีสิ"

"มีบ้าอะไรเล่า!!!? "

"มีอะไรกันยังไงล่ะ!! "



!!!

จุนซูจ้องหน้าพี่ชายตัวเองอย่างท้อแท้...


"พี่ต้องวิปริตไปแล้วแน่ๆ... "

จู่ๆมาชวนให้มีอะไรกัน...มันผิดตั้งแต่จะคิดแล้วนะ…

เคะทั้งคู่มันจะทำกันยังไงล่ะ?

ที่สำคัญ...มันผิดศีลธรรมนะโว้ย!!


" ไม่มีทาง ถ้ามีอะไรกัน มันจะมีทางมีแค่รอยเดียวได้ยังไงกัน?! "แจจุงยังคงพร่ำเพ้อกับตัวเองต่อไปโดยไม่ใส่ใจอีกคนที่เริ่มเข้าใจอะไร ลางๆ...

"พี่บ้า!!! ผมก็บอกแล้วไง นั่นมันตอนในรถ!! "

"ในรถยิ่งไม่มีทางมีรอยเดียวแน่!!! "

"และจะให้มีสักกี่รอย ทำกันอยู่แค่ห้านาทีแค่นั้นเองนะ!! "

"ห้านาที!!!!???? "


แม่เจ้า!!!!~ อะไรกัน!!??...ไม่จริงอะ!!

สถิติมันทำเร็วกว่าฉันอีกหรอเนี่ย!!!!!!???


" ก็เออไงเล่า!!! เลิกบ้าสักที ปล่อยผมนะ!!! "จุนซูสะบัดหลุดจากมือไม้ของพี่ชายตัวเองที่จับแตะมันไปทุกส่วนของร่างกาย ได้ก็วิ่งหนีหายลับไปอย่างรวดเร็ว...


แจจุงยืนค้างอยู่ตรงนั้นอีกกว่าแปดวินาที...เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็รีบคว้าโทรศัพท์เข้าเบอร์ที่เพิ่งถูกโทรออกไปเมื่อไม่นาน....


"เจอกันที่โรงพยาบาลนะ ฉันจะไปหายูชอน! "


.
.
.




" ยูชอน! เรามีเรื่องต้องเคลียร์! "เสียงประตูเปิดไม่เบานักพร้อมกับเสียงดังโวยวายเรียกความสนใจให้กับร่างสูง ในชุดกาวน์สีขาวตัวยาวเหลือบตาขึ้นมามองเพียงนิด ก่อนจะหลุบตาลงกลับไปมองแผ่นเอกซ์เรย์ดังเดิม...


"ฉันมีเรื่องจะ ถาม และนายต้องตอบฉันมา อย่าเฉไฉเป็นอันขาด... "เสียงมือเรียวตบเข้ากับโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกองแผ่นเอ็กซเรย์ไม่เบานัก พลางชะโงกตัวเข้าหาอีกคนที่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าละออกสายตาออกจากแผ่นเอ๊ก ซเรย์เลยแม้แต่น้อย....

"มีอะไรล่ะ? "

"นายมีอะไรกับน้องฉันในรถใช่ไหม? "เสียงดังฟังชัดฉะฉานชัดถ้อยชัดคำหลุดออกจากปากแดงเล็กอย่างลื่นไหลไร้สะดุดแต่กลับทำให้ใครอีกสองคนแทบจะสำลักน้ำลาย...

"ว่ายังไงล่ะ!? "แจจุงชะโงกตัวใกล้เข้าไปอีก...

ยูชอนที่ตอนแรกแทบจะสะอึกจนซี่โครงกับกระบังลมสลับที่กัน จู่ๆก็คล่อยๆคลายยิ้มและหัวเราะออกมาเบาๆ...


" นั่นไงล่ะ! เห็นไหม!! ฉันพูดผิดซะที่ไหนล่ะ เห๊อะ!!! "ร่างบางที่เพียงแค่เห็นท่าทางของว่าที่น้องเขยตัวดีก็รวบรัดสรุปเอาเอง เรียบร้อยก่อนจะหันไปค้อนใส่แฟนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกัน...

"จ่ายค่า มัดจำฉันคืนมาซะ สองอาทิตย์ ห้ามเจอหน้ากัน เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!"ว่าเสร็จแจจุงก็ผลุนผลันออกจากห้องไป ทิ้งให้ยุนโฮได้แต่ยืนกุมขมับ...

"นี่นายมีอะไรกับจุนซูในรถจริงๆหรอวะ? "


ยูชอนเพียงปรายตามองเพื่อนรักเพียงนิดก่อนจะก้มหน้าลงทำงานต่อและไม่วายแอบอมยิ้มที่มุมปากตามแบบฉบับ...


"ถ้าไม่ได้ทำแล้วทำไมไม่บอกแจจุงไปล่ะว่ะ? มึงนี่หาเรื่องให้กูจริงๆเลยนะ"

"ก็แค่กำลังคิดอยู่ว่าถ้าทำให้มันจริงขึ้นมาจะดีไหมไงล่ะ? "



.
.
.




"งั้นก็ตกลงเป็นเดือนหน้านะคะ"

หลัง จากรับประทานอาหารมื้อค่ำกันเสร็จเรียบร้อย คุณนายปาร์คก็ถือโอกาสพูดเรื่องแต่งงานขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับไอติ มรสกะทิของหวาน...

"ก็อย่างที่คุยกันไว้นั่นแล่ะค่ะ...หลังจากนี้จะได้เริ่มเตรียมรายชื่อแขก แล้วก็ของที่ระลึกด้วยน่ะค่ะ"คุณนายคิมตอบรับ...

"ส่วนเรื่องสถานที่เดี๋ยวผมกับยุนโฮจะจัดการให้ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ" คิม แจจุง ยิ้มสวยพลางเสริมต่อจากแม่ของตน...

" ขอบใจนะจ้ะ นี่ตัวดิฉันเองอยากจะเลื่อนให้เป็นพรุ่งนี้ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย...แต่ ติดที่ว่านี่เดี๋ยวก็ต้องบินไปประชุมที่อังกฤษ น่าเสียดายจริงๆ"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ทางนี้ก็เหมือนกัน ต้องไปดูงานที่เกาะนามิเหมือนกันน่ะค่ะ"

" จริงสิ ดิฉันว่าหลังจากเสร็จงานแต่งแล้ว ให้จุนซูกับยูชอนไปฮันนีมูนกันที่โรงแรมของคุณคิมที่เกาะนามิก็ดีนะคะ... เพราะปกติช่วงนี้งานที่โรงพยาบาลจะค่อนข้างเยอะน่ะค่ะ ไปที่ใกล้ๆกันก่อนแล้วไว้ปลายปีค่อยไปต่างประเทศกันอีกที ดีไหมคะ? "

"ก็ดีนะคะ...ลูกว่าไงล่ะ? จุนซู"

" ผมยังไงก็ได้ฮะ....ถ้าอีกคนเขาว่างนะฮะ "จุนซูที่จัดการของหวานเสร็จเรียบร้อยนานแล้วว่าพลางส่งสายตาไปยังคนที่นั่ง ตรงข้ามในขณะที่พูดประโยคสุดท้าย...

"นี่ จุนซู! ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ? ไม่มีมารยาทเลยนะลูก"

"...เดี๋ยวผมขอตัวไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยนะฮะ"คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนโค้งและยิ้มเล็กน้อยให้กับผู้ใหญ่บนโต๊ะก่อนที่จะเดินออกไป...

"ให้ตายสิ ลูกคนนี้"

" ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แบบนี้แล่ะ วัยรักหนุ่มสาว มีแง่งอนกันเป็นธรรมดา... "คุญนายปาร์คพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันไปทางลูกชายของตนที่นั่งนิ่งกำลังยก แก้วน้ำขึ้นดื่ม และพูดด้วยเสียงที่ติดจะแข็งๆ...

"ยูชอน ไม่ไปดูจุนซูเขาหน่อยหรอลูก? "

ยู ชอนเหลือบมองแม่ของตนที่ส่งสัญญาณมาเป็นนัยก่อนจะวางแก้วน้ำลงและค่อยๆ ลุกออกจากโต๊ะ โค้งให้ผู้ใหญ่ตามมารยาทก่อนจะเดินตามทางที่คนตัวเล็กเพิ่งเดินออกไป...

.
.
.



"ฮึ้ย! น่าโมโหโว้ย!!"มือกลมเล็กตีเพี๊ยะเข้าให้ที่พุ่มหญ้าเพื่อระบายอารมณ์...เท้าก็เตะเขี่ยหญ้าโน่นนี่ไปพลาง..

"ยังไม่ทันแต่งก็คิดเบี้ยวซะล่ะ น่าจะหนีหายไปซะให้เข็ด"


"ผมไม่ได้เบี้ยวซักหน่อย ก็ผมนึกว่าจุนซูจะมากับคุณแม่อยู่แล้วนี่น่า"

"ข้ออ้าง! "อยากจะหันไปแล้วชี้หน้าด่าให้มันสาสมอยู่หรอกนะ ถ้าไม่ติดว่าแม่งอยู่ๆก็มากอดอยู่ด้านหลังให้ใจเต้นใจสั่นเนี่ย...

ชิ...

ก็พูดเองว่าจะมารับ...

พอโทรไป...ยังอยู่ที่ทำงานอยู่เล้ย!!...

ไอ้แผ่นเอกซ์เรย์มันมีอะไรน่าสนใจมากรึไง..

ถึงได้อยู่กับมันจนลืมมารับเขาเนี่ย!

สองเบี้ยวแล้วนะ!!


"จุนซูอยากไปฮันนีมูนก่อนแต่งกันไหมครับ? "

"ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะ!"

"ก็นี่ไง ผมง้ออยู่นี่น่า.... "

"…….."

เนี่ย แล้วก็เงี้ยทุกที...

สุดท้าย...


ก็ยอมทุกที...


"ว่าไงล่ะครับ? อยากไปไหนกันก่อนไหม? "

"ที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีแผ่นเอกซ์เรย์... "

ชาย หนุ่มร่างสูงที่สวมกอดคนตัวเล็กทางด้านหลังและเอาคางเกยกับไหล่มนอยู่นั้นอด หัวเราะกับคำตอบน่ารักของคนรักไม่ได้...ยูชอนกระชับอ้อมกอดมากขึ้นก่อนจะ เย้าแกล้งอีกคน...

"งั้นก็...ไปโรงแรมได้สิเนอะ? "

จุนซูหันหน้ามาเผชิญกับใบหน้าหล่อคมของอีกคน..ก่อนจะยิ้มร้าย..



"กล้าพาไปป่ะล่ะ? "



.
.
.




" เอ้า นี่จุนซู จะไปไหนกัน? ดึกแล้วนะ"แจจุงที่เดินออกมาสูดอากาศข้างนอก ปล่อยให้สองแม่ฝั่งสามีและภรรยา(??)เขาได้คุยกันตามสบาย ชะงักถามเมื่อเห็นน้องชายตัวเองกำลังจะเปิดประตูรถฝั่งด้านข้างคนขับโดยมียู ชอนที่กำลังจะเปิดประตูฝั่งคนขับเข้าไปนั่งเช่นกัน...

"พี่แจจุง ฝากบอกแม่ด้วยนะว่าเดี๋ยวกลับบ้านเอง"ว่าเพียงแค่นั้นก่อนจะเปิดประตูรถและยัดตัวเองเข้าไปข้างในอย่างไม่รีรอ...

"นี่เดี๋ยวสิ! ยังไม่ได้ตอบเลยนะว่าจะไปไหนกันน่ะ!? "


จุนซูลดกระจกลงก่อนจะเอ่ยตอบเสียงฉะฉาน...




"ไปโรงแรม"











2BC




**hickey = รอยจูบค่ะ ^^